De carnaval van de Sprokkelaars zit vol tradities. Een van de tradities is sinds een paar jaar de morning-after-brunch van alle Oud-prinsen met de nieuwbakken Prins Jopie in het Hoekje. Met een brede grijns op zijn gezicht stapt hij zondagmiddag de reserve-residentie binnen onder luid gejuich van zijn circa 35 aanwezige voorgangers. Evenals de gala-avond heeft hij ook deze vuurdoop glansrijk doorstaan. Met zijn bijna dertig jaar is hij toch verreweg de jongste in dit elitaire gezelschap.
Zonder podiumvrees en met een duidelijke stem weet hij de harten te veroveren van de oude garde. Als een pseudo Jannes brengt hij zelfs een meezinger ten gehore met een passend refrein, dat iedereen meezingt: ”Ik wil jou”.
Rudie Knobben steekt hem op geheel eigen wijze nog een hart onder de riem met daarbij een voor deze tijd passend cadeau: een prinsheerlijk noodpakket met onder meer een heuse noodradio. Michel Reimink wordt gebombardeerd tot hoofdnestor met daarbij ook de nodige veiligheidsvoorzieningen: Een reflecterend hesje, die ik hem nog niet zie dragen, als hij de hond uit gaat laten.
Het werd weer een gezellige middag met de nodige drank, diverse hilarische beelden uit het verleden, meegebrachte foto’s en een Wilhelmus, dat door iedereen luidkeels meegezongen werd.
De opmaat naar het grote feest is achter de rug. De Prins kan weer even bijkomen van de eerste schrik. Over twee weken het echte werk. Prins Jopie, heel veel succes en geniet er van.Wij zullen U massaal steunen.
Tekst Willem van Trui. foto’s Martin Zwakenberg
