Lemelerveldse soldaten aan het Coronafront deel 2:de huisarts

Veel mededorpsbewoners zetten zich in in de strijd tegen gezondheidsvijand nummer 1: het Corona-virus. Lieten we vorige week de IC aan het woord, vandaag is het de beurt aan de huisarts.

We laten ons redactielid Moniek Diepman(Modi)  werkzaam in de huisartsenpraktijk het IJsselhuis in Wijhe aan het woord met een lang verhaal maar gelukkig geeft ze zelf ook al een samenvatting:

 

Ook in de huisartsenpraktijk kunnen we niet om de coronacrisis heen. In het beginstadium van het coronatijdperk werd de zorg uitgesteld. Geplande consulten werden om gezet in telefonische consulten en alles wat uitgesteld kon worden werd in de wacht gezet. Maar nu begint de schoen te wringen en merken we dat aanhoudende klachten toch nader onderzocht moeten worden.

We zijn dan ook weer voorzichtig gestart met de spreekuren van de huisartsen en de doktersassistentes. De anderhalve meter afstand-regel is bij lichamelijk onderzoek, behandeling of ingreep helaas niet te hanteren. Van tevoren moet dan ook goed gescreend worden, wie er op welk spreekuur kan komen, of er een visite gedaan moet worden, of de corona-arts in actie moet komen of dat de huisarts met de patiënt kan (beeld)bellen.

De backoffice van de huisartsenpraktijk is als het ware de triagetent die in Uden onlangs weer is opgeheven. Hier komen alle telefoontjes binnen en wordt uitgebreid de telefonische screening gedaan, de triage. In de backoffice zitten meerdere doktersassistentes en staat de telefoon roodgloeiend!

Was voor het coronatijdperk de triage al belangrijk en intensief (patiënten ervaren het helaas nog al eens als nieuwsgierigheid) om goede zorg te leveren, nu is het van levensbelang (voor patiënten en zorgverleners) en zijn de gesprekken nog uitgebreider en intensiever. We moeten ook bij klachten die niets met corona te maken hebben, toch vragen of mensen niet toevallig ook klachten van de luchtwegen hebben. Is dat het geval, dan wordt deze patiënt op het coronaspreekuur gezien, wat ook weer veel aanvullende uitleg behoeft. We moeten patiënten niet alleen goed screenen, maar ook goed informeren, wat nu het vervolg op dit telefoontje is en wat daar bij komt kijken. Mensen staan geregeld lang in de wacht. We proberen echt iedereen dezelfde tijd en aandacht te geven en hopen op ieders begrip. Sowieso is er meer telefoonverkeer. Patiënten die in het ziekenhuis of andere zorginstantie niet op hun poli-afspraak terecht kunnen, informeren bij de huisarts wat nu de mogelijkheden bij hun aanhoudende en al lang uitgestelde klachten zijn. En kwamen patiënten voorheen nog wel eens aan de balie om te informeren naar een uitslag, een recept of afspraak, ook dat gaat nu uitsluitend telefonisch, de deur is dicht. Ook vragen die eigenlijk voor het RIVM of de GGD zijn bedoeld, worden in eerste instantie bij de huisartsenpraktijk neergelegd, omdat het toch laagdrempeliger en vertrouwder is om even met je eigen huisarts te overleggen.

Met name de vele en intensieve telefoongesprekken hakken er wel in. De ene dag heb je een patiënt springlevend aan de telefoon, blijkt een andere dag, diezelfde patiënt helaas overleden. Alle klachten dienen nauwgezet uitgevraagd en vastgelegd te worden. Het gros van de patiënten dat nu opgenomen is in het ziekenhuis heeft in eerste instantie contact gezocht met de huisartsenpraktijk. Toch moet de focus  niet alleen op corona liggen, want dan dreigt het gevaar dat een acute andere klacht ‘over het hoofd wordt gezien’

De organisatie van de nieuw opgestarte spreekuren is nog wel een dingetje, met name logistiek. We hebben, zogezegd ‘schone spreekuren’ en ‘corona spreekuren’.

Het coronaspreekuur vindt plaats aan een andere zijde van het pand en heeft een speciale ingang. Hierdoor mogen uitsluitend de patiënten die een afspraak op het coronaspreekuur hebben. De dienstdoende corona-arts is volledig onherkenbaar ingepakt in beschermende kleding.  Voor kinderen kan dit schrikken zijn, dus dit benoemen we in het telefoongesprek waarin de afspraak tot stand is gekomen. Alleen de patiënt mag bij de huisarts naar binnen en bij kinderen mag er één begeleider mee. We proberen mensen zoveel mogelijk in de auto te laten wachten. De corona-arts belt de patiënt mobiel, wanneer deze naar binnen mag. En u raadt het al, ook dat moet tijdens het voorgaande telefoongesprek uitgelegd worden.

Het ‘schone spreekuur’ wordt bezocht door patiënten die geen klachten van corona/luchtwegen hebben. De anderhalve meter heeft consequenties voor de wachtkamer. Vier patiënten kunnen er gelijktijdig zijn. De patiënt krijgt een nummer bij binnenkomst, en mag op de plek met het betreffende nummer plaatsnemen. Als de wachtkamer weer leeg is, wordt elke plek weer gedesinfecteerd. Best een intensief karweitje.  Liepen de spreekuurtijden voorheen altijd gelijk ( bijv elke arts of assistente vanaf 8.00 om de 10 minuten), nu moeten we puzzelen dat ieder bij de eigen huisarts terecht kan en de wachtkamer niet overbezet raakt.

Ook de spreekuren van de assistente zijn voorzichtig weer hervat. Met voldoende beschermende maatregelen zien wij de patiënten weer tegemoet. Sommige patiënten zijn vindingrijk en hebben bijv. zelf een bloeddrukmeter aangeschaft. Anderen vinden het prettiger om bij ons te komen.                                                                             Talloze mensen hebben wij ondertussen geattendeerd op Thuisarts.nl. Een duidelijke site met betrouwbare informatie en adviezen, o.a. over het coronavirus.

Samengevat;

Eerst was er stilte. Stilte voor de storm? Het was nieuw en het was te overzien aangezien we hier in de regio nog niet zo veel last hadden. De hoop was dat het relatief snel over zou waaien. Maar dat bleek ijdele hoop. Het kwam toch dichterbij.

Toen kwam er angst;  angst voor mogelijk corona geïnfecteerd te zijn, zoeken naar bevestiging of (liever) uitsluitsel. ‘Hoe moet dat nou?’ ‘Ik werk in de zorg of andere vitale sector’ ‘Ik ben mantelzorger van mijn ouders’, ‘Wat mag ik wel en wat mag ik niet?’

Daarna werd het tijd om de uitgestelde zorg weer op te pakken, en door te gaan met het leveren van de  intensieve zorg aan de, vooral oudere en kwetsbare patiënten, die het nodig hebben.

Sinds de versoepelde maatregelen van vorige week bekend zijn, willen mensen weten of ze tot een risicogroep behoren, vanwege leeftijd, voorgeschiedenis, medicijngebruik etc, aangezien ze hun werk weer willen hervatten.

Momenteel merken we dat de vraag naar coronatesten erg speelt. Vaak willen mensen getest worden om te kijken ze het coronavirus hebben doorgemaakt. Of ze antistoffen hebben en of ze daarom iets voor anderen kunnen betekenen. En dat vind ik mooi. Dit vervelende virus heeft wel een enorme bereidwilligheid los gemaakt. De wil om een ander te helpen. De wil om klaar te staan voor elkaar.

Samen voor elkaar. Samen met zoveel andere disciplines als, de thuiszorg, de verzorgenden in verpleeg- en verzorgingshuizen, de begeleiders van begeleide woonvormen, apotheken, specialisten en therapeuten, samen staan we klaar met veel hart voor onze patiënten.

 

en van haar collega Gerdine Visser een verhaal over de praktijk in Lemelerveld:

In deze Corona tijd ligt er grote druk op velen: de GGD,  medewerkers in ziekenhuizen, medewerkers in verzorgings- en verpleeghuizen en andere instellingen, mantelzorgers, schoonmakers, handhavers, beleidmakers van de overheid en vele anderen.

 

Ook de huisarts probeert een steentje bij te dragen. De huisarts ziet de (corona)patiënt vaak als eerste en maakt een plan voor het juiste beleid. Met alle mogelijke corona patiënten houden we contact. Helaas kunnen we niet zelf zomaar testen. Om hygiënische redenen is het corona spreekuur gescheiden van het gewone spreekuur. Hiervoor wordt in onze praktijk de  achteringang en de achterste spreekkamer gebruikt door een ‘ingepakte’ huisarts.

 

Het gewone huisartsen spreekuur is door de hygiëne maatregelen beperkt.  We zien vooral mensen met klachten die echt niet kunnen wachten. Wij doen daarnaast heel veel per telefoon en per mail.  Onze onderzoeks- en verwijsmogelijkheden zijn ook beperkt. Even bloedprikken, even een foto, een verwijzing naar specialist,  etc.  kan niet zomaar.

Spoedverwijzingen bij klachten die geen uitstel verdragen, zijn gelukkig wel mogelijk.

 

Wij gebruiken deze tijd van onrustige rust voor verandering en  verbetering. Nu een deel van het team vanuit huis werkt komt het goed uit dat er net nu een kleine verbouwing wordt uitgevoerd. Er is straks een speciaal ingerichte kamer voor de bloedafname.

De praktijkondersteuners voor de geestelijke gezondheidszorg starten deze week met beeldbellen.

 

Velen van u hebben een mail ontvangen van de huisartsenpraktijk, waarin u bent uitgenodigd om gebruik te maken van een veilige digitale module waarmee u uw dossier in kan zien en kunt e-mailen met de verschillende praktijkmedewerkers. U kunt een handige app ( MedGemak app) gebruiken na de eerste aanmelding.

Ook is er een mogelijkheid om online afspraken te maken, echter vanwege de corona beperkingen is deze optie nog niet in gebruik gesteld. Zeer binnenkort zult u ook herhaalrecepten kunnen bestellen via de app. U kunt uw eigen dossier bijhouden en desgewenst afdrukken als u naar een andere zorgverlener gaat.

Niet van iedereen hebben we een mailadres. Wie nog geen mail heeft ontvangen kan zichzelf aanmelden voor deze service:  www.mijngezondheid.net.

Tot slot willen we iedereen bedanken die ons in deze periode heeft voorzien van verschillende beschermingsmiddelen; mondkapjes, jassen.  Ook bedanken wij u voor het begrip en geduld dat wij nu niet de gebruikelijke zorg en aandacht kunnen geven.

 

Dames bedankt voor de input. Ook jullie zijn kanjers. Respect voor jullie inzet. Hou vol!

teks en foto’st: Moniek Diepman, Gerdine Visser i.s.m. de Lemelerveldse huisartsen en Willem van Trui

Deel dit:

Share on facebook
Share on twitter
Share on whatsapp
Share on email

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Advertenties

Leeg Voor Facebook

Sukerbiet op Social Media

Andere berichten