Lemelerveldse soldaten aan het Corona-front.

Een paar maand geleden werden de plannen voor het vieren van 75 jaar bevrijding bekendgemaakt. Het eerste weekend van april zou het gaan gebeuren: (weet u het nog?)

– op donderdag 2 april: een Historische Avond, Lemelerveld in oorlogstijd
– op zondag 12 april (1e Paasdag): een herdenking
– op maandag 13 april (2e Paasdag): een viering van de vrijheid
– op dinsdag 14 april: een herdenking samen met de basisscholen bij het Monument aan de Kerkstraat.

En nu is het zover, maar ziet ons leven er ineens heel anders uit. We hebben nog nooit onze vrijheid zo gemist dan heden. We voelen ons net een stel kippen, die opgehokt moeten worden. Als we al buiten komen lopen we in een boog om andere mensen heen, houden bij de Coop angstvallig ons karretje vast , bestellen zoveel mogelijk via internet, we proberen onze kinderen bij het huiswerk te begeleiden of plakken ze op gezette tijden achter het behang… En steeds meer opa’s en oma’s smachten naar het moment, dat ze hun kinderen en kleinkinderen weer in de armen kunnen sluiten. En dat allemaal om een virus, dat ons lichaam binnendringt en daar onze gezondheid op zijn kop zet.

De ziekenhuizen vechten dag en nacht onafgebroken om de ergste slachtoffers weer op de been te krijgen. En ondertussen loopt de teller van het aantal doden richting de 3000. In dit gevecht staan ook Lemelervelders aan het front. Niet alleen in Isala Zwolle, maar ook in de Brugstede, het Anker, de huisarts en de apotheken, en ook komt Carinova in bijna onherkenbare kledij bij de mensen thuis. We proberen de komende weken een aantal van deze strijders aan het woord te krijgen. Na wat telefonische contacten laten we er deze week twee aan het woord over deze bijzondere periode in hun loopbaan: Gery van Zijl en Helma Tielbeke, beide werkzaam in Isala te Zwolle. We laten onze eigen kanjers even aan het woord:

 

Om de IC-zorg uit te breiden moest de recovery (uitslaapkamer) omgebouwd worden, zo vertelt ze op Facebook.Een flinke uitdaging voor leidinggevende Gery Laarman, collega-leidinggevenden en haar team. Dat lukte, inmiddels telt de nieuwe afdeling 15 IC-bedden voor patiënten, die geen corona hebben, maar wel IC-zorg nodig hebben. Een team bestaande uit recoveryverpleegkundigen, anesthesiemedewerkers, operatieassistenten en IC-verpleegkundigen zijn samen verantwoordelijk voor de zorg.

‘Mijn afdeling ziet er nu heel anders uit’, vertelt Gery. ‘En voor mijn team is er veel nieuw en het werk is zeer gevarieerd. Normaal werken er op een IC alleen IC-verpleegkundigen. Nu werken verschillende collega’s, met verschillende expertise en ervaring samen op deze IC. Met elkaar bieden wij veilige en goede zorg. De recoveryverpleegkundige kan goed verpleegkundige zorg bieden. De anesthesiemedewerker weet alles van beademen. De operatieassistenten kennen de OK op hun duimpje, weten spullen te vinden en kunnen ook goed aan het IC-bed staan. Zij werken samen met IC-verpleegkundigen. Door goede afspraken te maken, taken af te bakenen, gaat dat hartstikke goed. Natuurlijk was het wennen, ook spannend, maar ik hoor ook vaak dat medewerkers lekker hebben gewerkt en veel hebben geleerd. Ik ben enorm trots op dit team.’

Zorgen

Zorgen zijn er ook, merkt Gery. ‘Onze IC is dan wel een schone IC, oftewel de patiënten hebben geen corona, toch merk ik dat medewerkers bang zijn om besmet te raken. Bovendien is de werkdruk hoog, het is ander werk dan normaal en de patiënten zijn vaak erg ziek. Dat hakt er in. Ik maak mij zorgen over hoe het straks zal gaan, als de corona-crisis voorbij is. Wij moeten dan veel werk gaan inhalen, terwijl mijn medewerkers, denk ik, snakken naar een adempauze. Om medewerkers goed op te vangen, is er een bedrijfsopvang team (BOT) en als leidinggevenden zijn wij nu 24 uur per dag bereikbaar.’

Leeg

In tegenstelling tot de recovery, is het in het OK-complex relatief rustig. ‘Er is nog een operatieprogramma voor de noodzakelijke ingrepen’, vertelt Gery. ‘En voor deze patiënten zijn er natuurlijk ook recovery bedden. Maar veel operatiekamers staan letterlijk leeg. Beademingsapparatuur is door de collega’s van medisch technologie verplaatst om zo veel mogelijk IC-bedden te kunnen realiseren in het ziekenhuis. Op dit moment moeten wij gewoon heel efficiënt met alle spullen omgaan.’

 

‘Een nacht op de Corona intensive care’ door Helma Tielbeke

Op verzoek van de redactie bij deze een verslag van een nachtdienst. Ons werk staat nu enorm in de belangstelling maar het is eigenlijk gewoon ons werk! We zijn als verpleegkundigen opgeleid en getraind om de verantwoordelijkheid voor zieke mensen te hebben. En dat geldt voor alle verpleegkundigen op welke afdeling en/of discipline  dan ook.

Onze dienst op de intensive care begint om 23.15 uur.  Als recovery verpleegkundige word ik als ondersteuning naast de ic verpleegkundigen ingezet. Voordat we ons gaan ‘optuigen’ in de beschermende kleding verzamelen we ons in de koffiekamer  met alle collega’s die ook nachtdienst hebben. Even naar het  toilet is ook handig omdat we de komende uren niet meer van de afdeling af mogen.

Het aantrekken van de beschermende kleding gaat volgens vaste stappen; handen desinfecteren, masker opzetten ( het is iedere keer weer wennen aan die chemische lucht), muts op, spatbril op, schort aan, handschoenen aan en tot slot je voornaam met een sticker op je muts, want je bent onherkenbaar voor collega’s en patiënten. We zijn  klaar voor de komende uren.

We zijn deze nacht met 3 verpleegkundigen op onze unit en hebben de verantwoordelijkheid  voor 5 patiënten. Ze liggen allen aan de beademing waarvan ook een aantal op de buik. Ondanks dat ze allemaal ‘in slaap gehouden worden’ is het licht op de kamers toch enigszins gedempt.

Ik heb vaak te maken met erg zieke mensen maar ben toch zeer onder de indruk van  hoe ziek deze mensen zijn die het COVID 19 virus hebben.  Hoe spannend moet dit voor de naaste familie zijn? Zeker als bijvoorbeeld  je vader én je moeder beiden ziek in het ziekenhuis liggen.

De nacht vliegt voorbij, we bewaken belangrijke functies van de patiënt zoals bijvoorbeeld  de ademhaling, bloeddruk, hartslag, urineproductie. Wat afwijkt sturen we bij met bv. medicatie en/of aanpassing van de beademingsmachine.  Alles wat we geven aan medicatie of  handelingen die we verrichten wordt bijgehouden. Bij patiënten die op de buik liggen draaien we twee maal per nacht uiterst zorgvuldig het hoofd van de ene naar de andere kant. Het is vreemd om iemands gezicht steeds maar ‘voor de helft’ te kunnen zien. Gelukkig hangen er foto’s van de patiënten die door de familie gebracht zijn. Op deze manier heb je toch een indruk van wie er in bed ligt. Familie mag in principe niet op bezoek komen. We hebben contact via Facetime en we schrijven bij elke patiënt in een dagboekje wat hij of zij meemaakt. Het raakt mij wat mijn collega’s voor lieve en opbeurende teksten in het boekje schrijven.

Ergens in de nacht hebben we pauze. Alle beschermende kleding mag uit en het is heerlijk om weer even vrij te kunnen ademen. We worden enorm verwend door de Isala zelf qua verse producten zoals fruit en zuivel. Maar we krijgen ook allerlei cadeaus van ondernemers uit de buurt;  shirtjes, puzzles, chocola etc. We blijven ons verbazen en waarderen het enorm.

Om half 8 komt de nieuwe ploeg. We dragen over en mogen daarna  lekker naar huis. In de auto rij ik met het raam open voor heerlijk frisse lucht! Radio op stand hard en even geen Corona nieuws maar hé; dat is toevallig…Andre Hazes met “Leef,  alsof het je laatste dag is”. Leuk of niet, er zit zeker iets in.

Thuis lekker onder de douche en zo snel mogelijk naar bed!

Het staat nu enorm in de belangstelling maar het is eigenlijk gewoon ons werk! We zijn als verpleegkundigen opgeleid en getraind om de verantwoordelijkheid voor zieke mensen te hebben. En dat geldt voor alle verpleegkundigen op welke afdeling en/of discipline  dan ook.

 

Dames namens de redactie bedankt voor jullie input en succes de komende weken, maanden……Wij denken aan jullie.

Tekst Willem van Trui

 

 

 

 

Deel dit:

3 reacties op “Lemelerveldse soldaten aan het Corona-front.”

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Advertenties

Sukerbiet op Social Media

Andere berichten