Na de Houdini-act in Hattemerbroek mocht Lemele afgelopen zaterdag op eigen veld aantreden tegen koploper SV Zalk. De blauwwitten stonden zelf derde, met maar twee punten verschil. Kortom: een ware topper op ’t Zandeinde.
Op een heerlijke novembermiddag floot de jonge arbiter om 14:45 uur voor het beginsignaal. De thuisploeg wilde scherp beginnen en Zalk meteen laten merken dat er deze middag op Sportpark ‘t Zandeinde weinig te halen viel. Alleen… dat plan kwam nog niet echt uit de verf. Zalk koos vroeg voor de lange bal, waardoor Lemele lastig druk kreeg. Aanvallend liep het ook nog wat stroef.
De fysiek sterke geelhemden waren scherp in duels en kregen in de 10e minuut een corner. Uiteindelijk belandde de bal bij de ervaren verdediger, die zich geen moment bedacht en de bal hard in de korte hoek raak volleerde. Een vroege achterstand voor de blauwwitten. Gezien de beginfase ook niet eens onverdiend.
Maar na de 0-1 begon Lemele beter in de wedstrijd te komen. Langzaam voetbalde de ploeg zich dichter bij het vijandelijke doel en dat resulteerde in de 18e minuut in een grote kans voor Bram Kok. Na goed drukzetten en een slechte trap van de keeper vloog zijn poging van dichtbij naast.
Enkele minuten later was het weer Bram die de keeper testte. Met een goede individuele actie schoot hij van 17 meter op het doel, maar de keeper redde knap. Uit de corner die volgde was Kenny Kersjes heel dicht bij zijn eerste doelpunt van het seizoen. Maar zijn inzet vloog over het doel.
De waarschuwingssignalen waren afgegeven en de thuisploeg nam het initiatief over. Maar de bezoekers, natuurlijk niet voor niets koploper, hielden het erg compact en met het gedisciplineerde spel was het voor Lemele moeilijk om daar doorheen te voetballen. Beide ploegen noteerden daardoor geen grote mogelijkheden meer. Lemele ging dus met een 0-1 achterstand de rust in.
In de rust werd aangegeven dat Lemele vooral door moest gaan waarmee het de eerste helft eindigde. Voetballend tot oplossingen komen en scherp in duels zijn. Toch waren het de bezoekers die na rust de eerste grote mogelijkheid hadden. Een goede steekbal spleet de verdediging van de thuisploeg open, waardoor de aanvaller alleen op keeper Ruan Weelink kon afstormen. Maar het was Ruan die als winnaar uit de strijd kwam en de bal uitstekend met z’n voeten wist te pakken.
Niet veel later kwamen de bezoekers toch op 0-2. Wederom werd een corner de Lemelenaren fataal. Deze kon simpel en vrij ingekopt worden… Lemele was het voetballend even kwijt en had geluk dat het in de 68e minuut niet tegen een derde treffer aanliep. Een inzet van de bezoekers belandde tegen de paal.
Het laatste kwartier brak aan en na goed doorzetten van Kenny had Bram de aansluitingstreffer op zijn schoen. Hij kon van tien meter vrij uithalen, maar in plaats daarvan schoot hij wild over het doel. Geen 1-2 en de seconden tikten langzaam weg. Lemele probeerde met ingebrachte wissels opportunistischer te spelen, door ook vaker de lange bal te hanteren. Maar het was Zalk dat vlak voor tijd nog het dichtst bij een treffer was. Een vrije schotkans liet het net gelukkig niet bollen.
Inmiddels was de 90e minuut aangebroken. En dan weet je: het kan nog steeds. De wedstrijd tegen Noord Veluwe Boys stond bij iedereen nog scherp op het netvlies. Toen lukte het de ploeg van Geert Tichelaar ook om in blessuretijd nog twee doelpunten te maken en de drie punten mee te nemen. Maar deze tegenstander was van een ander kaliber. Zalk stond organisatorisch goed en gaf vrijwel niets weg.
En bam. Minuut 91. Daar was hij opeens. Jelmer Kleinjan volleerde de bal van randje 16 snoeihard in het doel. De hele wedstrijd vrijwel onzichtbaar, maar met een vrijwel identieke goal als vorige week bracht hij het geloof weer helemaal terug. Kan het dan toch nog?
De scheidsrechter gaf bij een blessuregeval van Zalk aan dat er nog 30 seconden te spelen waren. Lemele had de bal. 29, 28, 27.. De bal werd naar voren gepompt en belandde uiteindelijk voor de voeten van onze superspits. En geloof het of niet, enkele seconden later lag de bal in het netje. 2-2 in de absolute slotseconden. Wat een ontlading! Een totale apotheose op Sportpark ‘t Zandeinde. De thuisploeg vloog elkaar in de armen, de bezoekers vielen van teleurstelling op de grond.
Wie had dit voor mogelijk gehouden? Het huzarenstukje van vorige week werd nog maar eens herhaald. Nu waren het alleen geen drie punten, maar was het één punt. Maar wél een belangrijke! Jelmer Kleinjan: Das Phantom. El fantasma. Het spook. De hele wedstrijd nauwelijks gezien, maar toch weer twee keer op het scoreformulier.
De aftrap mocht nog genomen worden, maar vervolgens floot de uitstekend fluitende arbiter ook meteen voor het eindsignaal. Een gelijkspel dat voor Lemele voelde als een overwinning en voor de bezoekers als een nederlaag. Maar kijken we naar de hele wedstrijd, dan is het een terecht resultaat. De spannende topper eindigde onbeslist.
Volgende week zaterdag reist Lemele af naar Biddinghuizen om het op te nemen tegen BAS 1. Om 14:30 uur wordt er afgetrapt op Sportpark De Schelp. Hopelijk tot dan!
