Na de overtuigende 4-1 zege op Marle stond Lemele dit weekend voor een zwaardere opgave: uit tegen Wilsum. De ploeg uit het kleine IJsseldorpje greep vorig seizoen net naast de titel in de 5e klasse en bleek ook dit keer een taaie tegenstander. Voor Lemele waren de herinneringen niet gunstig, want in het vorige seizoen gingen beide duels verloren.
Valse start
Op een grijs en zwaar veld in Wilsum floot de jonge arbiter om 14.30 uur voor de aftrap. Nauwelijks een minuut later moest hij alweer ingrijpen. Wytze Schrier kwam hard in botsing met zijn tegenstander; beide koppen klapten tegen elkaar. Voor Wytze zat de wedstrijd er meteen op en na slechts twee minuten nam Jasper Tuten zijn plek links achterin in.
Of het de schrik was van de botsing, de nasporen van een feestje of het zware veld; Lemele kwam maar niet in de wedstrijd. Wilsum pakte het initiatief en kon na 16 minuten spelen al met 2-0 voorstaan. De blauwwitten waren overal te laat, wonnen geen tweede bal en moesten zich constant richten op het verdedigen.
Vrijwel geen kansen voor rust
Na een half uur spelen kwam Lemele iets beter in de wedstrijd. Langzaam wist het wat mogelijkheden te creëren, maar het woord ‘kans’ konden we nog niet in de mond nemen. Bij Wilsum was dat wel het geval. De derde grote kans werd na een half uur spelen door de aanvaller van dichtbij hard overgeschoten.
Toen de rust naderde, leek de brilstand op het bord te blijven. Maar in de laatste seconden van de eerste helft sloeg Wilsum alsnog toe. Na slecht wegwerken van de Lemeler defensie veroverden de oranjehemden de bal terug, draaide de spits eenvoudig weg en schoof hij de 1-0 achter doelman Ruan.
In de extra tijd ontsnapte Lemele zelfs aan een 2-0 achterstand, toen een inzet pas op de lijn werd gekeerd. Er moest wat gaan veranderen!
Energieker na rust
In de tweede helft kwam Lemele met meer energie uit de kleedkamer. Er werd feller gespeeld en de bal ging sneller rond. Toch bleef het moeilijk voetballen op het zware natuurgras. De blauwwitten schakelden over op directer spel en dat leverde in de 63e minuut de eerste serieuze kans op: invaller Rinze Horsman kopte goed door, waarna Yoran Bakhuis de bal over de keeper probeerde te wippen. Zijn lob ging helaas ruim naast.
Tien minuten later ontsnapte Lemele toen een handsbal van Wilsum over het hoofd werd gezien door de scheidsrechter (die niet z’n gelukkigste wedstrijd kende). Uit die aanval volgde een gevaarlijke voorzet, maar de thuisploeg verzuimde het laatste zetje te geven.
Beslissing en aansluiting
Dat zetje kon in de 75e minuut juist wel gegeven worden. Bij een vrije trap net op de helft van Lemele werd de bal hoog ingebracht. De lange aanvaller schampte de bal licht, waardoor deze zomaar in de verre hoek verdween. Een 2-0 achterstand met nog een kwartier te spelen.
Maar als een duveltje in een doosje kwam Lemele een minuut later weer op 2-1. Na een handsbal die dit keer wél werd gezien, lag de bal op 18 meter van het doel. Erik Lubbers ging achter de bal staan, nam z’n aanloop en plaatste de bal precies over de muur in de openstaande hoek. Een prachtige trap en Lemele was terug in de wedstrijd!
Slotoffensief zonder beloning
Met nog een kwartier te spelen zette Lemele alles op de aanval. Tenminste, dat was de bedoeling. In de praktijk kwam het echter niet tot echte kansen. Er was wel druk richting het vijandelijke doel, maar de thuisploeg verdedigde gedisciplineerd en bleef fysiek sterker in de duels. Sterker nog: Wilsum kreeg zelf de grootste mogelijkheid om de wedstrijd definitief te beslissen, maar die poging belandde niet in het doel.
Na 90 minuten spelen en een handvol minuten blessuretijd floot de scheidsrechter af voor het eindsignaal. Het verlies was een feit. Lemele kwam nooit écht in de wedstrijd en moest het vooral fysiek en op wilskracht afleggen tegen de thuisploeg.
Vooruitblik
Volgende week kan Lemele zich revancheren. Op zaterdag 4 oktober komt VV Kampen op bezoek op sportpark ’t Zandeinde. Aftrap: 14.45 uur. Tijd om het thuispubliek weer iets moois te bieden. Hopelijk tot dan!
