Nog geen jaar na het einde van de Tweede Wereldoorlog werd de Christelijke Muziekvereniging Kunst na Arbeid geboren op initiatief van Mans Arnold. Daarmee bereikte de club dit jaar de respectabele leeftijd van 80 jaar! Uiteraard werd dit muzikaal gevierd en wel op vrijdag 27 maart in de Schakel in Lemele.
Het is sowieso bijzonder dat een kleine gemeenschap als Lemele de vereniging in stand heeft weten te houden en ook echt tot grote bloei heeft gebracht. Daar zijn natuurlijk vele actieve (bestuurs) leden jaar in jaar uit verantwoordelijk voor geweest, zoals bijvoorbeeld (in de jaren 60/70) voorzitter Anton Meijerman en wat dacht je van de veel te vroeg overleden Henk Dogger die in de jaren 80/90 voorzitter was en zeer actief was in het bedenken van goeie acties om geld binnen te halen, met behulp van bijvoorbeeld Derk Ardesch en Herman Kleinhorsman. Uniformen, instrumenten, bladmuziek…dat alles kost een boel geld en dit soort creatieve leden zijn onmisbaar in een vereniging!
Ook de muzikale families Bloten, Krijt en Kleinhorsman hebben een flinke rol gespeeld in de clubgeschiedenis, en dankzij Jan Bloten (die zelf ook al weer meer dan 50 jaar in het orkest trombone speelt en alles van KNA archiveert) kreeg ik de nodige informatie in huis voor het schrijven van dit stukje!
Er werd deze avond natuurlijk op het een en ander teruggeblikt door voorzitter Hanneke Scholten maar vooral door de ladyspeaker Jenneke van Doesburg, die al bijna 40 jaar de KNA optredens van leuke anekdotes en nuttige achtergrondinfo voorziet. De fanfare staat al weer vier jaar onder leiding van Maikel Kremer, die deze avond de club met strakke hand door alle acht decennia van de muziekgeschiedenis loodste.
Om half 8 zat het orkest klaar, en kwamen van achter uit de zaal de slagwerkers aanlopen op de klanken van de mooie ‘Tambour-Maître” mars! De slagwerkgroep was in eerdere jaren een flink grote, zelfstandige groep en tevens een zeer succesvol onderdeel van KNA. Helaas moest zij in 2022 worden ontbonden omdat de groep te klein werd. Gelukkig zijn de genoemde zes leden overgegaan naar het korps en zij repeteren nu elke dinsdagavond mee!
Terecht haalde de voorzitter in haar openingswoord aan dat je als tachtigjarige juist extra moet blijven nadenken over de toekomst…KNA verzorgt op basisscholen allerlei lessen, opdat de jeugd kan kennismaken met blaasmuziek en bij het nummer 6-7 ofwel “six seven”, dat natuurlijk een enorme hit onder jongeren is, drumden Thijs en Jorn en bliezen de meiden Marieke en Sanne op trompet prima mee!
De jaren 60 brachten leuke Elvis Presley songs, en het deed me goed te horen dat KNA nog steeds die fraaie ‘sound’ heeft, met name in het laag klinkt de fanfare heel vol en melodieus, echt fantastisch! In het nummer Can’t help falling in love werden er echter wel wat voortekens gemist en werd er wat gehaast…Uit de jaren 70 kregen we een mooie medley van The Eagles voorgeschoteld. Desperado klonk prachtig. Hotel California had last van het feit dat de arrangeur niet echt het juiste ritme van de oorspronkelijke melodie op noten had gezet, waardoor het lied zich soms maar moeilijk liet meezingen…
Tussendoor werd er nog een 25-jarig jubileum van Dik van Aalderen gevierd, de man die in het orkest de Es-bas (tuba) bespeelt, een bijzonder en onmisbaar laag klinkend instrument dat extra diepte geeft aan een orkest.
In 80 jaar musiceren met elkaar gaat er ook wel eens wat mis natuurlijk, zo kon Jenneke smakelijk vertellen over een drumstel op een kar tijdens een taptoe in Bergentheim, waarbij de straat wat afliep waardoor de kar gewoon zijn eigen weg koos….. Dit nummer stond natuurlijk vanavond weer op het programma! (Rimballzello boogie woogie) Een heerlijk swingend nummer waarin een paar mooie en goed uitgevoerde solo’s van trombonist Henri Bloten en trompettist Jan Dogger te horen waren. Het lied klonk verder helaas wel wat rommelig, maar het fraaie eindakkoord was weer een lust voor het oor.
Na de pauze verschenen de leden in een geheel nieuw tenue; fraaie witte poloshirts die konden worden aangeschaft dankzij Plaatselijk Belang Lemele, en die waren een uitkomst voor de inmiddels flink gestegen temperatuur in de Schakel…..
Uit de jaren 80 werd heel toepasselijk het swingende Celebration van Kool & the Gang gespeeld. De jaren 90 vormde voor mij persoonlijk het hoogtepunt, in de vorm van Conquest of Paradise van Vangelis. Prachtige zachte inzet van de lage blazers en heel erg mooie opbouw in de dynamiek! Ook waren er fraaie tegenstemmen te horen. Dit was behalve een steengoed arrangement ook een zeer goed uitgevoerd lied, echt supergoed!
De jaren 2000 werden opgeëist door Knights of Cydonia (rockband Muse) dat niet helemaal lekker liep, maar in 2010 klapte de zaal enthousiast mee met Dance Monkey, waarin een leuke xylofoonpartij te horen was, waarna we uiteindelijk in het heden belandden met een hele grote TikTok hit, The Wellerman, een oud walvisvaarderslied.
Hiermee kwam het concert ten einde maar KNA mocht nog niet weg van het publiek… het eiste eerst een toegift! Dus nadat Hanneke de bedankwoorden had gesproken, -en overigens de voorzittershamer na 12 jaar trouwe dienst aan Rineke Bangma overdroeg- mochten we nog een keer meegalmen met Hotel California.
Het traditionele broodje bal liet zich na al die mooie muziek uitstekend smaken, en mijn conclusie was als volgt: deze fanfare staat op zijn tachtigste verjaardag nog fier overeind en zal ongetwijfeld opstomen naar een volgende mijlpaal in hun bestaan!
Tekst: Marion Mulders
Foto’s: Hans Heerink
