Harry en Miny 60 jaar getrouwd

De naam Lenferink hoeft er niet eens boven te staan om te weten over wie we het hier gaan hebben. Twee mensen uit Heeten, die bijna 60 jaar geleden neergestreken zijn in Lemelerveld en ondertussen bekend in ons dorp en ver daarbuiten. Op 14 september zijn ze 60 jaar getrouwd en dat mag gevierd worden.

Toen Hans en ik vrijdagmiddag aankwamen bij de woning aan de BK-weg hadden de buren net de oprijlaan versierd met een paar prachtige boeketten bloemen. We namen alvast plaats voor hoog bezoek: de burgemeester van Dalfsen Erika van Lente. Ook zij schoof enkele minuten later aan in de serre met uitzicht op een prachtige tuin.

Na wat koetjes en kalfjes deed zij haar ambtsketting om en opende een mapje waarin een kopie zat van de huwelijksakte van 60 jaar geleden en heeft deze plechtig voorgelezen. Dit werd zeer gewaardeerd. Daarna volgde een gezellig gesprek en met Erika in je midden valt het gesprek nooit stil. Een prachtmens, waar we nog veel leuke momenten mee kunnen beleven.

Na een uur keerde ze huiswaarts en zijn we nog wat in de historie gedoken: De vonk sloeg over tijdens een bruiloft van een broer van Harry en een zus van Miny. De ouderlijke woningen stonden hemelsbreed maar een paar honderd meter van elkaar en de fiets was in de verkeringstijd nog het vervoermiddel . Miny (Wagenmans) had een oom wonen in ons dorp en via hem is uiteindelijk de keuze gevallen op Lemelerveld als vestigingsplaats voor het schildersbedrijf.

Harry is begonnen in het TBC-huisje een soort garagebox achter Habers. Hier lagen vroeger de bedden voor de patiënten maar dat bleek niet meer nodig te zijn. Op de motor kwam hij vanuit Heeten en vervolgens nog een tijdje bij Arnold Zwakenberg in de kost. Bernard Reimink in Dalmsholte was zijn eerste klant. Spoedig daarna werd een werkplaats gezet aan de Schoolstraat eerst nog zonder woonhuis. Een paar afgetimmerde hokjes in de hoek van de ruimte was voldoende voor tijdelijke woonruimte voor het prille paar en anderhalf jaar later was de woning naast de zaak klaar.

Er kwam een winkel, waar Miny de klanten te woord stond voor nieuwe kleurtjes of behang en daar werden ook de 4 kinderen geboren. Inmiddels is dat eenmanszaakje uitgegroeid tot een megabedrijf met 7 vestigingen door het land en zijn de zaken inmiddels overgenomen door de twee zonen Alfred en Rob.

Naast een drukke zaak had het gezinsleven de belangrijke plaats in huize Lenferink. De kinderen groeiden op er kwamen kleinkinderen. Speciale momenten waren de laatste jaren de vrijdagmiddagen, dat kleinkinderen samen bij opa en oma kwamen pannenkoeken eten. Prachtige momenten. Ook de minder mooie momenten kwamen ter tafel: het verlies van de schoondochter in 2014 en het minimale contact met 1 van hun dochters.

Op het sociale vlak heeft dit stel ook een aardige erelijst. Natuurlijk weten we allen dat ze sponsor zijn van het droomfeest, een middag speciaal voor mensen met een beperking in de feesttent tijdens de feestweek. Zij zijn daar zelf een welkome gast en genieten van het plezier, dat deze mensen hebben en van de vele vrijwilligers, die op de been zijn om dit feestje mogelijk te maken. Ook met de stichting RAAM(Rob, Alfred, Anja, Mary) sponsoren ze diverse goede doelen.

We sluiten af met een wandeling langs alle schilderijen van Miny, een ware kunstenares, die overal een verhaal bij heeft; een mooiere persoonlijke rondleiding is er zelfs in het Rijksmuseum niet.

Dan is het toch echt tijd om dit leuke gesp[rek af te ronden. We nemen afscheid van 2 aardige mensen, die al 60 jaar gelukkig zijn met elkaar en wij hebben geluk dat we ze al zolang in ons midden hebben.

Harry en Miny nog vele jaren gewenst namens de hele redactie.

tekst: Willem van Trui  foto’s: Hans Heerink

Geef een reactie