De bevers D1 rijdt door een scheve schaats zo in het Friese wak

Onze eerste wedstrijd thuis in het “Heidepark” daar hadden we veel zin in. Ons dames 5 had andere ideeën en het duurde voor ons een eeuwigheid voor we aan de bak konden. We moesten tegen een verjongde Friese ploeg gedegradeerd uit de eerste divisie, een serieuze testcase.

Tergend lang duurde het inspelen de scheidrechters waren gezellig aan het bijpraten over welk merk scheidrechtersfluit het meest glimpt en hard fluit zonder blaren op je lippen te krijgen. Gelukkig zijn ze attent op vragen zoals: zullen we wisselen scheids en serveren een idee? We staan op het punt te beginnen maar de nethoogte is links 2,3678 mm hoger dan rechts en daar kan ons scheidskoppel niet mee leven.

Eindelijk mochten we aan de bak Emma hadden we weer geleend van D2, Karin,Bo+Mo,Kyra,Stans,Assie en Wieke gingen de uitdaging aan tegen de Elfstedendames uit Bolsward.

Passend was het in orde serverend deden we ook leuk mee, maar aanvallend en blokkerend hadden we veel moeite tegen de jonge jumpers uit Friesland. Eerste set 17-25.

De tweede en derde set idem dito aanvallend en blokkerend spelen wij moeizaam en de pass krijgt het ook te verduren. De kootsj (lokaal Lemelervelds dialect voor coach met hoofdpijn) wisselt en doet Marlijn Romy Emma komen binnen de lijnen, iedereen doet zijn best maar met 21-25 en 23-25 moeten we in de zure appel bijten. Wel pakken we steeds meer punten.

De laatste set, worstelend en strijdend, (Ik heb nog nooit zo vaak gewisseld), bijten we eindelijk van ons af en door goed serveren, klootschieten de passen van de Friese dames alle kanten op, we richten onze rug en slepen de vierde set met een 25-23 eruit. Een punt meer zat er niet in helaas.

We hebben weer genoeg geleerd en weten waar we aan moeten werken.

Tot snel!

Eric Eisink, trainer/coach

Geef een reactie