Toen we vorig jaar mochten aanschuiven op het Asielzoekerscentrum, waar diverse culturen de meest lekker hapjes voor genodigden hadden gemaakt, kwamen we op het idee om te vragen of deze koks hun kookkunsten met ons, Nederlanders, zouden willen delen.
En dat is gelukt! De 1e keer op 29 januari waren Luiz en Jusbeilli (Colombia) de koks. De dag ervoor met hen naar Zwolle om inkopen te doen. Wat een wereld gaat er dan letterlijk voor je open. Producten waar je nog nooit van hebt gehoord, laat staan gezien liggen daar in de diverse winkels aan de Vechtstraat en Thomas a Kempisstraat. Een aanrader om eens te gaan kijken.
De volgende dag met de koks en alle producten naar de Mozaïek en gingen we met 8 dames aan de slag voor 3 gerechten. Een heeeele grote pan soep met gefrituurde kaasballetjes, Patacones (plakjes gebakken/gefrituurde banaan) met daarop guacomole en Colombiaanse Yuca/Kokoscake. Het was heerlijk.
We hadden nog een 2e avond gepland op 5 maart en na overleg op het Centrum wilden de Yezidi’s graag meewerken. Dus gingen we weer met de bus van Angela naar Zwolle om de boodschappen te doen in een voor ons inmiddels bekende winkel. Dit keer hadden zich 11 vrouwen opgegeven en we waren benieuwd wat we dit keer te doen kregen. Nou dat was snel geregeld. We hoefden dit keer niets te doen (liever niet). De vrouwen en mannen gingen aan de slag en wij konden kijken hoe alles bereid werd.
De familie van de koks konden ook mee-eten en dus gingen we met 27 mensen, waaronder een paar kinderen, aan tafel. Dit keer weer een heeele grote pan soep met linzen, paprika en nog veel meer en natuurlijk heerlijke kruiden. Daarna was er rijst (een soort vermicelli van rijst) met of zonder noten en kleine stukjes kip en een heerlijke salade van kleine komkommertjes, tomaten, ijsbergsla, rode kool (ja rode kool) met granaatappelpitjes en kippenpootjes (eerst gekookt en daarna in de olie gebakken/gefrituurd. En tot slot een Koerdische Baklava.
En ja het was weer heerlijk. Deze avond konden we iets meer met de koks en hun familieleden praten en het is indrukwekkend wat je dan zo te horen krijgt. Mensen die jaren in een tentenkamp hebben gewoond dat regelmatig werd aangevallen.
We kunnen weer terugkijken op een heel geslaagde avond en willen alle koks en deelneemsters (waar waren de heren?) hartelijk danken voor hun medewerking.
Angela Jansen
Ingeborg Hullegie
