Column – Een goede buur……….

Toen we naar Lemelerveld kwamen werden we al snel op de hoogte gebracht van het Overijsselse gebruik “Buurt maken”. Vragen of je buren je buren willen zijn, dat klinkt heel raar in Utrechtse oren. Maar zo legde onze achterbuurvrouw-en-betrouwbare informante uit: je bent elkaars goede buur als je elkaar bijstaat bij rouw en trouw.

Eigenlijk hebben we ons er met een Jantje van Leyden vanaf gemaakt. Na een rondje handen schudden in de buurt nodigden we iedereen uit voor een borrel. Er vanuit gaande dat we nu waarschijnlijk nu wel (een soort van) Buur zouden mogen zijn.

Wat buur-zijn echt inhoud, konden we ons voor 28 december eigenlijk niet echt voorstellen.

Toen onze buurman op die dag plotseling overleed, werden we die dag en de dagen erna pas echte buren.

Als echte buur ga je samen met de andere buren nog dezelfde avond op condoleance. De buurvrouw vasthouden die haar geliefde man en vader van haar kinderen is verloren, dat laat alle muren verdwijnen. Als echte buur doe je samen met vijf fantastische andere buren de voorbereidingen voor de condoleance, waar 500 mensen worden verwacht, maar waarvoor uiteindelijk een half dorp uitloopt. Een stoet van 1000 mensen die al een half uur van te voren begint aan te groeien, loopt rustig op een lange weg met kaarsjes.

En buren staan dan langs de weg om het parkeren in goede banen te leiden, bij alle in- en uitgangen en bij het condoleance boek.

Op de dag van de uitvaart vormen de buren een erehaag om de rouwauto en gevolg het dorp uit te geleiden. Om vervolgens aan te sluiten en mee naar de uitvaart te gaan.

Als buur krijg je een plek op een speciale burenbank tijdens de plechtigheid.

Als buren zit je gezamenlijk aan de koffietafel.

En natuurlijk is er buur boven buur. Er was een buurman iedere dag aanwezig bij de familie en nog steeds helpt hij hun dagelijks.

Toen het bij onszelf bij ziekte deze zomer lastig was, stond er opeens ook zomaar een buurman met een bosmaaier voor ons klaar en werd er schoonmaakhulp voor ons geregeld. Buren in het buitengebied …… ze zijn goud waard!

Hoewel we niet zonder onze verre vrienden zouden kunnen, is de waarde van de goede buur pas echt tot ons doorgedrongen het afgelopen jaar. En het mooiste was dat we ook als relatief nieuwelingen, echte buren mochten zijn.

Geef een reactie