Vandaag speelden we tegen de dames uit Sneek. Wij hebben heb in de voorbereiding ook al getroffen waar de punten bij ons bleven. Vandaag was dat ook ons doel, gelukt! We vertellen even hoe we dit hebben geflikt. Oh, eerst even een vraag … Weet iemand trouwens wat slang in het Engels is? Juist. Sneek. We moesten even inkomen maar begonnen de eerste set over het algemeen heel sterk. Goede serve druk, slimme balletjes en doordacht spel. We wisten de eerste set in eigen handen te houden.
Ook de tweede set waren wij te sterk voor het team uit Sneek. Marlyn ramde lekker op de diagonaal, de libero aan de andere kant gaat na vandaag een cupje kleiner door het leven. Wij wisten het spel en strategie uit de eerste set mee te nemen en we verlieten het veld met 25-12 op de teller, lekker!
We bouwen steeds meer als écht team en dat is fijn. Nadat er twee wissels gedaan werden, was het toch als team even belangrijk de zaken te herpakken. Vanzelfsprekendheden in de eerste twee sets bleken afwezig in deze set. Vechten voor de winst, dat was ons enige doel. We hebben de set met moeite (26-24) weten te winnen.
Toen kwam er die laatste set. Waar bij de vorige wedstrijden die eerste set ons steeds aanvloog was dat in deze wedstrijd de laatste. Veel fouten en onzorgvuldig spel zorgde voor een onnodige chaos. Het mocht niet baten, wel met winst op zak maar met een domper van die laatste set verlieten wij de zaal.
Gasjan vertrok direct met zijn auto, waarvan hij de vorige vakantie zijn sleutels is verloren, naar zijn visvakantie. Alleen vandaag mocht het ook niet vanzelfsprekend zijn dat hij een onbezorgde vakantie tegemoet zag. Hij reed zijn band in de middag lek, gelukkig is alles gerepareerd en kan hij z’n hengel uitgooien in zee. Have fun Gasjan, en je weet het he… zonder (p)aas geen vangst!
Volgende week zijn we wedstrijdvrij. Over twee weken treden we aan tegen ‘het wapen van Friesland SNVV’. Of dat wapen tegen ons bestand is gaan we dan ervaren.
