Zaterdag 18 oktober stond Baba Pen & the Bim Bam Band met frontman Bastian Pen in Hedon voor hun albumrelease show; het werd een geweldige back-to-the-sixties avond!
Het lijkt nog maar zo kort geleden dat Tricklebolt, de band met veel jong talent uit (met name) Lemele, de zalen plat speelde met hun rockende 70-er jaren repertoire. Vorig jaar nam deze band na tien jaar afscheid, en als een feniks is op exact dezelfde plek weer iets heel nieuws herrezen…
Tricklebolt’s lead-singer Bastian Pen heeft inmiddels de Baba Pen band gevormd die qua muziekstijl nog nét iets verder teruggaat in de tijd…we belanden namelijk in de jaren 60, met meer esoterische/psychedelische songs, en in de teksten zijn invloeden te horen van grote onderwerpen zoals Astrologie en Alchemie. Bastian Pen verdiepte zich in de Indiase goeroe Krishnamurti en had een bijzondere ervaring met een kluizenaar die een intrigerend boek schreef…. Deze nieuwe levenswijsheden hoor je terug in de muziek. Bastian schreef alle songs zelf en heeft in dit project de leiding duidelijk naar zich toe getrokken.
Opvallend was de aanwezigheid van twee vrouwelijke muzikanten on stage, te weten Tess Cuppen (gitaar, Dalmsholte) en Aimée Magsino: (oa backing vocals, Lemele) beide vrouwen wisten beslist hun ‘mannetje’ te staan! De show begon knallend, letterlijk en figuurlijk, en het openingsnummer (Stuck) zette gelijk iedereen op scherp. De stem van Bastian Pen is mooi diep met veel schakeringen en groot volume, en hij weet zijn teksten en de emotie erin volledig tot uiting te brengen. I can’t see you cry (de debuutsingle) zette alle bandleden hard aan t werk, en de hele zaal ging los.
De heerlijke orgelsounds in Hare in the Haze brachten me echt een beetje terug naar mijn jeugd! Sowieso is toetsenist Henk Hulzebosch een ongekend getalenteerd musicus, met een goed oor voor melodie en sfeer…ik had af en toe echt kippenvel! De soms scheurende (soms heerlijk schurende) gitaarsolo’s van Tess Cuppen waren spot on en een genot om naar te luisteren. In het nummer The immortal Gerard, (over bovengenoemde kluizenaar die een boek schreef over reïncarnatie) maar ook in het nummer The Ritual gaat Tess lekker los! In People think it’s strange zijn Aimée’s vocals echt prachtig. Het nummer begint overigens met een heletoonstoonladder-reeks, een zeldzaamheid in popmuziek, maar daardoor juist erg leuk om te horen! De band speelde ook nog een paar covers, waarbij me vooral het nummer van Patti Smith (Dancing Barefoot) is bijgebleven omdat Aimée hierin een werkelijk prachtige solo zong. Dat smaakte eigenlijk naar meer!
Voor mij persoonlijk vormde The Ritual het hoogtepunt, een nummer met een ongekende spanningsopbouw en drive, waarbij alle bandleden een mooie duit in het zakje deden. De super-strakke bas/slagwerk combinatie (Daan Pen en Jesper Albers) was een genot om naar te luisteren, waartegen de lossere, soms verrassend onconventionele harmonieën in de songs een mooi contrast vormden.
The Bim Bam Band is bezig met de Popronde (elk najaar worden veelbelovende acts geselecteerd die door heel Nederland mogen toeren) dus de groep zwerft al weken langs allerlei podia, van Tilburg tot Groningen. De bandbezetting van deze shows wisselt; de behoorlijk veeleisende songs die Bastian schreef zijn niet voor elke speler weggelegd, maar de frontman kan gelukkig putten uit een collectief van zeer getalenteerde muzikanten (waaronder bv Jim Zwinselman, Henk Wesselink en Ymte Koekoek) die allemaal hun eigen talent en vakmanschap meebrengen.
We gaan ongetwijfeld nog veel meer van ze horen! Ik voelde me in ieder geval verrassend fijn verwend door Baba Pen & The Bim Bam Band!
Tekst: Marion Mulders
Foto’s: Maaike Ronhaar
