Als onrustig persoon met veel energie mag ik graag lezen, maar gun mij daar de tijd niet voor (behalve tijdens mijn vakantie). Afgelopen vakantie in Frankrijk had ik naast mijn zwembroek, tandenborstel, schone onderbroeken, hardloop- en fietsspullen ook een paar goede boeken mee op vakantie, boeken met thema’s die alle kanten op vlogen.
Een boek met een goed verhaal vanuit de Achterhoek en één over Mariënheem, boeken over het verzet in de tweede wereld oorlog, een boek over een loverboy Hunter en een boek over Max. Ik was voor het boek van Max, speciaal voor mijn vakantie naar Raalte gereden en heb zonder het te realiseren, de hoofdpersonen van dit boek nog even gesproken.
Het boek “De bijzondere wereld van Max” gaat over de avonturen van Max Middelbosch, een muiter van inmiddels bijna tachtig. Die zijn leven heeft gewijd aan het verhandelen en verzamelen van Harley-Davidson motoren en het verbouwen en inrichten van kroegen. Door dit boek werd mij duidelijk dat Max een man is, die regels ziet als richtlijnen, denkt in mogelijkheden in plaats van problemen, niet te lang over zaken nadenkt maar er gewoon voor gaat en dit hem geen windeieren heeft opgeleverd.
Het pakkende van dit verhaal is, dat Max door zijn manier van denken en doen allerlei bijzondere avonturen beleeft. Het boek was uit voor dat ik het wist en ik was enigszins teleurgesteld, want deze verhalen smaken altijd naar meer.
Na het lezen van het boek van Max blijven er een paar regels in mijn hoofd hangen die mij maar niet loslaten.
In onze huidige maatschappij, waar zaken als: efficiëntie, het halen van (te hoge) doelstellingen, strakke planning, nog beter scoren, beter zijn dan de ander, jezelf blijven ontwikkelen, uiterlijk soms belangrijker is dan inhoud, dat iedereen weet wat goed is voor de ander, dat dit allemaal doorwerkt in heel de maatschappij. En dat zo langzamerhand iedereen hier mee te maken heeft en gek wordt van deze prestatiedruk.
Dat er door deze gekte steeds minder ruimte is voor een menselijk praatje of een luisterend oor, wat veel ellende kan besparen. En deze wedstrijdmentaliteit ten koste gaat van de creativiteit (tijdens het vervelen ontstaan de mooiste ideeën) wordt het leven wel heel benauwend, saai en voorspelbaar.
Dus doe als Max, spring in het duister, doe eens wat je echt graag wil doen (zonder bang te zijn voor opmerkingen van een ander) dan weet ik zeker dat je echte avonturen beleeft en zal het leven nooit saai meer en voorspelbaar zijn.
Mocht je nieuwsgierig zijn naar het boek van Max, dan moet je naar de Smulbaai in Heino waar deze te koop is.
Tekst: Richard Huijsmans
