Waar een klein dorp groot in kan zijn!

Vandaag 27 oktober 2018 is het 700 jaar geleden dat Luttenberg voor het eerst in een officieel document genoemd wordt. Om dat te vieren gaan de Luttenbergers vandaag terug in de tijd met een prachtig open lucht spektakel.

st in een officieel document genoemd wordt. Om dat te vieren gaan de Luttenbergers vandaag terug in de tijd met een prachtig open lucht spektakel.

De dag begint in de kerk met een Hubertusviering met medewerking van de Jachtvereniging Soestdijk en het Herenkoor. Hubertus was een heilige en leefde omstreeks het jaar 700 en was bisschop van Maastricht. Wij kennen hem via verschillende verhalen.

Een daarvan vertelt over zijn jachtpartij op een Goede vrijdag. Het hert dat hij wilde doden, draaide zich om en en tussen het gewei in verscheen een lichten kruis. Hubertus beschouwde het als een teken van God en bekeerde zich tot de kerk. Sinds jaar en dag wordt hij dan ook beschouwd als patroonheilige van de jagers.

De voorganger pastoor Cornelissen zegt dat hij weinig van de jacht af weet. Wel van iets anders. Hij haalt een fles Jagermaister te voorschijn. Pastoor Cornellissen attendeert de kerkgangers op het etiket van deze fles drank. In het kort komt het er op neer dat dit drankje geliefd is bij jagers. Op het etiket staat vermeld dat de jagers respect hebben voor de schepping en haar schepper. De kerkgangers die vandaag in groten getale aanwezig zijn kunnen er hartelijk om lachen.

In het heerlijke zonnetje beginnen de kerkgangers aan hun middeleeuwse route. Op de route krijgen de bezoekers allerlei taferelen te zien. In totaal zijn er 15 routepunten uitgezet.

 

 

Onderweg sprak ik de heer Veldhuis (80)  Ik vroeg hem: wat brengt u hier?:

“ Ik ben een Luttenberger! Al weer tachtig jaar geleden ben ik hier geboren. Vijftig jaar geleden ben ik uit Luttenberg weg gegaan. Momenteel woon ik in  Raalte. ”

Bij het hof van Luttenbergh heeft hij het verhaal gehoord en gezien dat in 1318 een jongen uit Luttenberg afgestaan moest worden aan de kerk.

De heer Veldhuis hier over: “ De kerk was toen al de baas en dat is nog steeds zo. Zoals wij het geleerd hebben dat klopt gewoon niet. Wat zegt u? Of ik geloof? Dat weet ik niet. Ik denk wel dat er iets is.”

Op mijn vraag of het klopt dat als je eenmaal een Luttenberger bent dat altijd blijft zegt hij: “Ja, dat is waar. Ook al woon ik hier al lang niet meer. Voel mij nog steeds een Luttenberger. Mag hier graag komen. De natuur is hier geweldig mooi! Ook heb ik hier nog familie wonen. Een broer en zus.”

Even verder op hoor ik stadse praat. Ze worden ook door de spelers bij het Gasthuis opgemerkt. Hun geur verraad ze. Ook ik wordt herkend als een stedeling. Dit ondanks dat ik mijn jeugd heb doorgebracht op het platteland. Mijn opa was jager. Die geur hangt volgens mij nog steeds om mij heen. Misschien hadden de spelers inmiddels wat teveel Jagermaister genuttigd waardoor hun reukvermogen enigszins was aangetast. De echte stadsen vroeg ik waar ze vandaan kwamen. Hoe ze hier zo terecht waren gekomen. En natuurlijk de vraag hoe ze het vonden.

 

De stadsen antwoorden: “Twee van ons komen uit Hoogeveen, twee uit Groningen en twee uit Deventer. We zitten in huisje in Hellendoorn op een park. We zagen toevallig dat dit evenement aangekondigd. We komen hier vaker. We weten inmiddels waar de Luttenbergers toe in staat in zijn. Waar een klein dorp groot in kan zijn. We genieten hier buitensporig van. ”

Bij het dorp van plezier en en heksen kom ik in gesprek met een vrouw die daar loopt samen met een – naar ik vermoed –  klein kind. Op mijn vraag wat haar vandaag hier gebracht heeft zegt ze:

“ Ik ben een oud Luttenbergse. Ze stelt zich voor Riekie Bijvank – Kortstee” en vervolgt : “Ik woon hier al heel lang niet meer. Kom hier wel altijd terug. De mensen zijn zo lief en aardig hier. De gastvrijheid van dit dorp dat bevalt mij uitstekend. In de stad waar ik woon – Almelo – heb je dat ook wel. Het is in de stad gewoon wel anders. Daarom kom ik hier ook altijd graag terug.”

DSC00205

Na afloop zegt Jenneke van Doesburg geheel in de lijn van de pastoor zijn Jagermaister: “ We zijn onze schepper dankbaar voor het prachtig mooie weer van vandaag. Strak blauwe lucht.  We schatten in dat er ongeveer vijfentwintighonderd bezoekers geweest zijn vandaag.

Onderweg vernam ik van mensen dat dit de concurrentie goed aan kan met het Dickens festival in Deventer. Wij zoeken die concurrentie niet. Het wordt wel gezegd.

De natuur is gewoon een prachtig decor neem daar bij het magisch plekje waar het Amfitheater staat. Er waren vandaag heel veel vrijwilligers actief. Die willen wij als organisatie dan ook heel erg bedanken. Niemand zag het als een verplichting. In het bijzonder willen wij als organisatie ook de naaisters bedanken voor hun vele werk. De hele winter zijn ze druk geweest Ongeveer vijfennegentig procent van de kleding hebben zij gemaakt”

Aldus een zeer tevreden Jenneke van Doesburg.

 

Tekst: Harry Bartelds

foto’s: Marlon Oostewechel

 

Geef een reactie