Als alles precies weer is, zoals het hoort.

Heerlijk, ik heb ‘em verdiend, denk ik nog. De dampende mok met herfstthee neem ik mee naar de kamer, waar een fijn tijdschrift op me ligt te wachten. Onwillekeurig moet ik lachen….herfstthee, wat een uitvinding.

De verpakking moest al in september  uitnodigen tot uitspraken als ‘lekker knus op de bank’ en ‘de regen klettert tegen de ruiten’, en is uitgevoerd in (hoe kan het anders) de tinten rood, geel en bruin. Maar wat had moeder Natuur ons heerlijk klem!

Want daar was ie dan: een échte nazomer. Moeder Natuur gooide er in het eerste weekend van oktober gewoon nog 20 graden of meer tegen aan! Het was alsof ze wilde zeggen “Toe, geniet nog maar even”.

Maar lastig was ‘t ook, hoor, die nazomer. De korte broeken en T-shirts weken geleden al uitgesorteerd, hetzij op de stapel ‘kan volgend jaar ook nog’ of op de stapel ‘wij gaan afscheid nemen van elkaar’. Half Nederland werd t heen en weer geslingerd tussen vest en winterjas – in de ochtend wel nodig, in de middag liep het zweet je tappelings van de rug.

Unox riep ons op om weer aan rookworsten te gaan denken (er is dit jaar zelfs een vegetarische variant op de markt gebracht), en pompoenen werden zo aantrekkelijk mogelijk geëtaleerd. Het mocht niet baten – mijn gedachten dwaalden af naar kruutmoes en andere zomerse gerechten. We zijn er gewoonweg niet op ingesteld, zo’n nazomer. Het is zo’n ‘tussenin –ding’, en daar zijn we niet zo van. ’t Is herfst of ’t is geen herfst.

Maar nu is er geen twijfel meer over mogelijk!

We kunnen weer gebogen over het fietsstuur tegen de wind in trappen, in plaats van een zwoele zucht langs je gezicht te voelen strijken. We eten stamppot spruitjes zónder het zweet op de bovenlip, en de mijnheer die langs ons huis loopt om z’n hondje uit te laten heeft eindelijk weer een lange broek aan (voor iedereen beter, zullen we maar zeggen). Lekker rondstampen in het bos is nu zo veel fijner, zonder al dat stuifzand in je neus. En ‘s avonds steken we, jaja, de houtkachel weer aan – een koude rilling wordt hier thuis nog net niet met gejuich begroet. Met een schuin oog kun je nu gerust gluren naar die zak pepernoten en hem ook zonder het schaamrood op de kaken afrekenen.

Eindelijk – het is herfst!

Geschreven door Miranda Z

 

 

 

 

 

Geef een reactie