opbrengst

Alpe d”Huzes: € 11.230.804,79!!

(we zijn nog op vakantie en aangezien de internetmogelijkheden op diverse campings te wensen over laat bij deze het verslag van donderdag 7 juni)

De nachtrust vóór de koersdag wordt bij een hele hoop deelnemers ernstig verstoord door het regelmatige getik van de regen. Donderdag vroeg op want om half vijf aan de bak. En dan regent het nog steeds. Balen….. Dit wordt een zware dag. Nog even wat koolhydraten naar binnen werken, voldoende kleding aan, de verlichting aan en dan toch maar naar de start. De temperatuur bij het klimmen gaat nog wel maar afdalen in regen is een hel. Heel veel renners gaan daarna even naar de camping voor droge kleren, maar die zijn bij de volgende beklimming ook nat. Tot de middag blijft het regenen, maar iedereen gaat toch door, ook de supporters en de diverse muziekinstallaties langs het parcours. In iedere bocht wordt je aangemoedigd . In bocht 7, de Nederlandse bocht, staat een complete trailer met een  band te spelen, bocht 16 omgedoopt tot Nunspeet.  Ikzelf ervaar  mijn enige beklimming rond de middag als een frisse douche maar ik had droge kleren bij me om om twaalf uur fris en fruitig achter de receptie te helpen: muntjes verkopen en skipassen voor de supporters,die de berg af willen. De berg is namelijk afgesloten voor Nederlandse auto’s, dus als je als niet-deelnemer naar boven af beneden wilt en je wilt de 13 km niet lopen dan kun je met de skilift over de berg naar Oz en wordt je vervolgens per bus naar Boug d’Oisans gebracht.

Na de middag klaart het op en wordt het in het dal zelfs erg warm voor de fietsers, maar rond 16.00 u begint het weer te regenen. Al heel veel sporters hebben dan de knollen al wel op en zitten warm gedoucht weer op de camping, maar bij de finish blijven de diehards maar komen voor de derde vierde, vijfde of zelfs zesde keer. En alsof er nog niet genoeg water gevallen is vloeien de tranen veelvuldig bij supporters bij binnenkomst van hun helden. Iedereen fiets, rent of wandelt wel ergens voor getuige ook de vele spandoeken en kaarsen langs de route.

Dit schouwspel is niet onder woorden te brengen. Dit moet je ook meegemaakt hebben om het te snappen. Dit is mijn derde Alpe d’Huzes en ik snap het nog nauwelijks. Hoe kom je op het idee om een actie op touw te zetten op duizend kilometer van Nederland, die uitgroeit tot de grootste goede doelenactie van Nederland. Rond  20.00 u verschijnt op de vele schermen op de berg het voorlopige eindbedrag:meer dan 11 miljoen, een miljoen meer dan vorig jaar. Geweldig met 5 uitroeptekens!!!!! Maarten Peters zingt nog 1 keer zijn Alpe d’Huzes-lied en dan zit het weer op. We nemen afscheid van de Nederlandse berg, voor sommige de laatste keer, maar velen komen zeker terug. Onder het motto opgeven is geen optie zullen wij doorgaan om deze verschrikkelijke ziekte, die ons allemaal kan treffen, de wereld uit te trappen. En zolang ik aan de goede kant sta zal ik me daar voor in blijven zetten. Morgenvroeg nog even helpen met het sorteren van zo’n 5000 kaarsen. Iedereen kan zijn kaarsjes ophalen, die de hele dag langs het parcours gestaan hebben. En met een hand, arm of tas vol herinneringen en emotie keert iedereen weer huiswaarts. Het was weer geweldig, al die warme woorden en knuffels. Iedereen is vriendelijk, staat voor elkaar klaar en open. Een eer om daaraan mee te mogen helpen. Alle Alpe d’Huzes-gangers goede reis terug en tot volgend jaar, als sporter of vrijwilliger. Au revoir

Willemvantrui (een van de 1000 vrijwilligers)

Geef een reactie